Dengesizlere İthafen

Denge hayatın kendisidir. Denge mühendisliktir. Sadece nesnelerin değil insanların da devrilmeden durabilme halidir. Yapıcı güçlerle yıkıcı güçlerin savaşıdır, iç kuvvetlerle dış kuvvetlerin sonsuza dek sürecek dansıdır. Kurulması zordur, ancak bozulması nispeten kolaydır.

Dengesizlik insanlar için ne istediğini bilememe, kararsızlık ya da değiştirilen kararlardan emin olamama, beraberinde gelen memnuniyetsilik halidir. Oyalamak, ikili oynamak doğalarında vardır.

• Anlık hislerin o anda dışa vurulması halinde genelde bir dengesizlik haliyle karşılaşılacaktır.
• Dengeler ya da dengeli insanlar dengesizleri yola getirmekle yükümlüdür, hiç olmadı odunla terbiye etmelilerdir.
• Fizikte, bir cisme etkiyen tüm kuvvetlerin bileşkesinin ya da vektör toplamının sıfır olmasıdır.
• Sayesinde yeri gelir cam parçaları üzerinde yara almadan yürünür, yeri gelir su üzerinde batmadan koşulur.
• Bir de kararlı denge durumları vardır. Ola ki sistemin dengesini bozdunuz, o yine de dengesine ulaşmaya meyillidir.
• Denge optimum noktasındadır. Uçların törpülendiği, pişmanlığın hiç olmadığı bir noktada.

Buna nazaran Bülent Ortaçgil der ki:
“aşk bir dengesizlik işi, dengeye dönüşendir sevgi”