Fotoğrafta Kübizm ve Sayısal Soyutluklar

Pablo Picasso’nun da öncülerinden olduğu kübizm akımı, sanat tarihine baktığımızda gerçekten bir devrim niteliğinde. Öyle ki sadece ressam ve heykeltraşları değil, mimarları, müzisyenleri, edebiyatçıları etkilemiş geniş bir sanat akımı. Elbette fotoğraflar da bu akımdan nasibini alarak çeşitli denemelerden geçmiş.

Kübizmin benim için en ilginç yanı mühendisliğe olan benzerliği. Mesela mühendislikte ortada çözülmesi gereken bir problem vardır. Problem parçalanarak basitleştirilir, çözümlenir ve tekrar düzenlenir. Kübizmde de problem yerine resmedilmesi gereken bir nesne var, geri kalan süreç aynı gibi. İkisinde de nesneler-problemler akıl yoluyla tasarımlandırılıyor, gerçekçi bir temele oturuyor. Bir de rasyonel kübizm var ki pek bilgi sahibi değilim, okuduğum bir paragrafı olduğu gibi aktarıyorum:

Rasyonel Kübizm, Pythagore’un matema­tik ölçülerine dayanarak tablo alanını ölçülü bir problem haline getirmişti. Kübizmin matematik ölçü­lere ve geometrik bölüntülere dayanan tekniğinde realite, belli belirsizdi. Yüzde yüz soyutluğa doğru büyük adım atılmıştı.

Peki bu durumda bir nesne ne kadar soyutsa o kadar sayısaldır diyebilir miyiz?

Bu fotoğraf kübizm için belki basit bir örnek olabilir, bilemiyorum. Umurumda da değil, rastgele dolaşırken bu fotoğrafı gördüm ve bana bu yazıyı yazdırdı. Belki zamanla kübist fotoğraf deneyleri yaparım kimbilir.