Kübizmin benim için en ilginç yanı mühendisliğe olan benzerliği. Mesela mühendislikte ortada çözülmesi gereken bir problem vardır. Problem parçalanarak basitleştirilir, çözümlenir ve tekrar düzenlenir. Kübizmde de problem yerine resmedilmesi gereken bir nesne var, geri kalan süreç aynı gibi. İkisinde de nesneler-problemler akıl yoluyla tasarımlandırılıyor, gerçekçi bir temele oturuyor. Bir de rasyonel kübizm var ki pek bilgi sahibi değilim, okuduğum bir paragrafı olduğu gibi aktarıyorum:

Rasyonel Kübizm, Pythagore’un matema­tik ölçülerine dayanarak tablo alanını ölçülü bir problem haline getirmişti. Kübizmin matematik ölçü­lere ve geometrik bölüntülere dayanan tekniğinde realite, belli belirsizdi. Yüzde yüz soyutluğa doğru büyük adım atılmıştı.

Peki bu durumda bir nesne ne kadar soyutsa o kadar sayısaldır diyebilir miyiz?

Bu fotoğraf kübizm için belki basit bir örnek olabilir, bilemiyorum. Umurumda da değil, rastgele dolaşırken bu fotoğrafı gördüm ve bana bu yazıyı yazdırdı. Belki zamanla kübist fotoğraf deneyleri yaparım kimbilir.

Bir eriyik ortamına sürükleniyor şimdi gövdem. Devriliyor boyuna ve ne kadar hızla karışırsa karışsın yıllar, aynı an dönüyor yüksek bir uğultuyla ve fanusu parçalayarak fırlıyorum bir akşam masadan.

İşte Selüloz ve Kan.
İşte parçalana parmaklarım
ve sökülmüş kalın tırnak.
İşte kör mercek.

Alaycı, zorba yazı! Yaz kırımını güz kırımı izlerse bu yıl, iyice kazın adayı
ki kürek dayansın kömür damarına,
o seyrek büyüde
derin gömün beni, gömün hemen ve eritin!

Enis Batur (Kandil)

Can Yücel

Tanrı Satürn’ün kendi çocuklarından birini yemesini gösteren rahatsız edici bir tablo olan Satürn Bir Oğlunu Yerken, Goya’nın yemek odasının duvarlarına için çizdiği altı resimden biriydi.

Mite göre Satürn’ün çocuklarından biri, kendisinin babası Caelus’un yerine geçtiği gibi, Satürn’ün yerine geçecekti ve tanrı bunu biliyordu. Satürn bunu engellemek için bütün çocuklarını doğar doğmaz yiyordu. Karısı Ops Satürn’e ihanet etti ve altıncı oğlu Jüpiter’i Girit’te saklayıp, Satürn’ü kundağa sarılmış bir taş ile kandırdı. Sonunda kehanet doğru çıktı ve Jüpiter babasının yerine geçti.

Goya Satürn’ü oğullarından birini yerken betimler. Çocuğun başı ve sol kolu yenmiştir. Sağ kol yenmiş olabileceği gibi, çocuğun vücudunun önünde, Satürn’ün sol eli tarafından tutulmuş durumda da olabilir. Tanrı, çocuğun sol kolundan bir parça daha ısırırken görülmektedir. Karanlıktan fırlayışı, açık ağzı ve gözlerinin beyazındaki belirginlik sebebiyle bir tür delilik hali içindedir. Resimdeki diğer parlak bölgeler, çocuğun beyaz vücudu ve etrafındaki kırmızı kan ile Satürn’ün cesedin sırtına batmış olan parmaklarının eklemleridir.

Daha da fazlası: tr.wikipedia.org/wiki/Sat…

bu arada, pilota da saygılar.

Evet, ne diyordum? Kısaca siteyle ilgilenemememin sebebi kafamdaki formatın böyle sıradan bir blog tarzında olmamasından kaynaklanıyor.

Şimdi diyorum ki  fotoblog olayına mı girsem?

Paylaşmaya değer görseller eklesem ve hatta altlarına birer cümlelik yorumlar yazsam. Evet, bu benim işim diyebilirim. Hem ne zamandır eski fotoğraf tutkumu kaybettiğimden yakınıyordum, tencereyi sıcak tutmuş olurum. Düzenli olarak güncelleyebilirim, iphonedan bile kolaylıkla kayıt gönderebileceğim bir sistem kurayım ki sonra bahanem kalmasın.
Ya da….

Hayır bunu şimdi söylemeyeyim :)